free webpage hit counter

clubmatch 2005 / Crufts / European Dog Shows / Spéciale 2003

Nationale d'Élevage, St. Germain du Puy, 8 juni 2003

Zondag 18 mei, we hebben een fokkersvergadering gehad en kletsen nog wat na. Ga je ook naar de Spéciale wordt er gevraagd. Tot nu toe niet, maar wanneer en waar is het? Ik wilde er altijd al een keertje naar toe, maar op de één of andere manier was het er nooit van gekomen.
Het is elk jaar op 1e Pinksterdag, nu dus op 8 juni. Een klein plaatsje vlak bij Bourges: Saint Germain du Puy, dik 700 kilometer rijden.
Ik twijfel, moet nadenken en 'rekenen'. Farouche heeft op dit moment puppen, hoe zit dat op 8 juni en hoe is haar conditie dan? De datum lijkt me geen probleem, dan zijn de pupjes al naar hun nieuwe baasjes, het andere is een gok. Tot nu toe houdt ze zich geweldig, haar vacht is nog vol en ze is ook niet vel over been.
Er wordt afwachtend gekeken: goed zeg ik, lijkt me hardstikke leuk, maar hoe doe ik dat zonder inschrijfformulier? Marie-José zal het voor me regelen als ik de gegevens van m'n meiden aan haar mail.
Pff, moet het straks thuis nog gaan vertellen.... Eh, moet je horen...Ik oefen op de terugweg in de auto, voel me nu al schuldig. Voor de Pinkster is het meestal druk in de winkel, ik neem de enige auto mee en laat de zorg voor meisje Milou en onze eigen twee pupjes. Echt blij is ie er niet mee, maar hijgunt me de trip.


Stade de France
We vertrekken al op vrijdag de zesde. Marjon komt naar mij toe met Yolande's auto die hier wordt achtergelaten voor de thuisblijvers. Gelukkig, dan zijn zij ook mobiel.
We hebben bij Oosterhout afgesproken met Marie-José en Yolande, en rijden vanaf daar als 'tandem' naar Frankrijk.
Het gaat vlot, geen files en bij Antwerpen op tijd een alternatief kunnen kiezen vanwege een ongeval op de ring. Voor Parijs moeten we beslissen, er omheen of over de périférique.
Het wordt het laatste want de wegsignalering geeft een enorme file op de snelweg aan Oke, maak ik dat ook eens mee, heldin tussen toeterende Fransozen.
Op het moment dat ik me vergaap aan het Stade de France roept Yo 'pas op'. Ik heb nog nooit zo hard op de rem getrapt als op dat moment, maar het was echt nodig.


Ook de périférique blijkt tjokvol te zitten. Ik geloof dat we er ruim 2 uur over gedaan hebben om Parijs uit te komen; wat ben ik blij dat we airco aan board hebben. Daarna gaat het soepel, en tegen achten bereiken we het Campanile in St. Doulchard. Lekker even de benen strekken, de hondemeisjes zijn er ook weer aan toe. Het eerste wat ze zien zijn twee katten die voorbijflitsen. OeeeeeeeeewOeeeeeeeew klinkt het uit volle borst en alle hotelgasten weten nu dat er Griffons Vendéens gearriveerd zijn. We installeren het spul op onze kamer en gaan nog wat eten. Niet al te laat zoeken we daarna ons bed op, het was eigenlijk best een vermoeiende dag.

Zaterdagmorgen gaan we naar Les Marais de Bourges, alle hondjes kunnen lekker mee voor een flinke wandeling. Het is een mooi stel bij elkaar, 5 dames en 1 heer: Terra, Dee, Noortje, Honnete, Far en Guusje. Het 'moeras' blijkt een redelijk gecultiveerd gebied te zijn: aangelegde paden en volkstuintjes die omgeven worden door slootjes. Het is er warm, gelukkig is er water genoeg voor de honden en zorgen de bomen en struiken nog voor wat schaduw.

Na deze expeditie verkennen we het centrum van Bourges nog even en rijden daarna door naar Saint Germain du Puy om het terrein waar de Spéciale gehouden wordt alvast te bekijken. Het blijkt een geweldig mooie locatie te zijn, bijzonder sfeervol met een kasteelachtige oude boerderij als blikvanger.













Het terrein wordt omgeven door bomen, en het totaalplaatje doet wat middeleeuws aan. We zijn er halverwege de middag, en er zijn al meerdere deelnemers bezig hun meutes onder te brengen in de manshoge benches die rondom de ringen staan.
Hun honden overnachten daar, die van ons liggen gewoon op bed.
Ze bevolken ook niet de achterbank van de auto, maar worden in allerlei maffe, hopsende aanhangwagentjes vervoerd. Ja, verschil moet er zijn!

Ik denk dat ik m'n hondenregenjasje maar niet te voorschijn haal als er een bui komt, de Fransen krijgen een rolberoerte als ze dat zien.
Overigens is het nu stralend weer, 32 graden dus bloedheet, en ook de vooruitzichten voor zondag zijn gunstig.

We besluiten onze spulletjes alvast klaar te zetten voor de volgende dag. Langs de rand van het terrein ligt een brede strook die rijk is aan bomen, zodat je de hele dag schaduw hebt. Dit is ideaal voor de honden en ook voor ons.
We annexeren een flink stuk, rekening houdend met het feit dat er nog wat Nederlandse deelname onderweg is. Die blijken bij terugkomst in het hotel veilig aangekomen te zijn. Nadat we met de hele groep hebben gegeten, babbelen en borrelen we nog wat. Op naar de dag van morgen!




Die start vroeg, de keuringen beginnen hier al om half acht. Ben om 6 uur klaarwakker, vol goede moed.
Bij het uitlaten van de dames, zakt die me in de schoenen: Honnête is hartstikke kreupel, ze staat bijna niet op het linker voorpootje.

Op één van de voetzooltjes heeft ze een winkelhaakje en tussen de zooltjes zit een uitgeharde leemklont. Als ik die verwijderd heb, oogt het allemaal rood en rauw.
Nog eens lopen buiten op het gras, maar ze mankt nog steeds. Calendulazalf erop en zoveel mogelijk rust houden voordat ze de ring in moet.

Het helpt maar een beetje, want als ik haar voorbreng is ze toch niet rad. De keurmeester vindt haar heel leuk maar heeft uiteraard een aanmerking op het gangwerk.
Desondanks krijgt ze een excellent en mag zelfs terugkomen voor de plaatsing. Ik hoop dat een paar nieuwe lagen Calendula in de tussentijd wat verzachting geven.

Die tijd is te kort, reuze jammer want normaliter kan ze heel goed lopen en moet ze het daar ook van hebben. Ach, volgende keer beter.
Aan het eind van de dag kreupelt ze gelukkig nauwelijks meer.
Farouche doet mee in de kampioensklasse. Ze ziet er patent uit voor een teefje dat pas 10 weken geleden bevallen is.
De beoordeling van alle kampioenen verloopt rommelig en nogal statisch. Ze hoeven niet te lopen en worden ook niet betast door de keurmeester.
Far krijgt een excellent zonder plaatsing. Niet getreurd hoor, we hebben het vreselijk naar onze zin, en weten nu al dat we volgend jaar weer van de partij zullen zijn.

Van de 'tandem' is Marie-José de enige die met een plaatsing naar huis gaat: Guus wordt zesde in de werkklas reuen. Prima gedaan ventje!

's Avonds wordt er weer gezamenlijk gegeten in een ongedwongen, wat rumoerig sfeertje. Hilariteit alom als Yo de vertaling van een smakelijk klinkend gerecht prijsgeeft. Het door Frans bestelde pensworstje blijft dan ook onaangeroerd en wordt vervolgens keurig ontleed door Gwen. Misschien is het iets voor de honden? De stemming stijgt, we zijn allemaal wat melig geloof ik.

Omdat het restaurant al om tien uur dicht gaat verhuizen we naar een grasveldje bij de parkeerplaats. Onder het genot van een glas wijn zetten we de bijeenkomst nog een tijdje voort.
Ik moet zeggen dat deze vorm van bermtoerisme heel plezierig kan zijn. Daarna nog een nachtje slapen en het zit er helaas weer op. Ja, de Spéciale is echt wel bijzonder te noemen.
Maandag tegen de avond kom ik moe maar voldaan thuis en kijk al weer uit naar volgend jaar..









clubmatch 2005 / Crufts / European Dog Shows / Spéciale 2003